Hanneke Maessen en Joëlle Bors geven les op het CITAVERDE College in Nederweert. Hoe hebben zij het afgelopen jaar beleefd? Ze vertellen over hun ervaringen voor de (virtuele) klas.

Hanneke Maessen had haar eerste jaar als docent toch iets anders voorgesteld. In september begon zij op het CITAVERDE College als docent Engels. “Toch was het erg fijn! De overgang naar online onderwijs verliep vrij soepel. Met de eerste- en tweedejaars hebben we een lockdown geoefend zodat deze leerlingen voorbereid waren indien we weer online les zouden moeten gaan geven. het was een goed idee om dit te oefenen, voor hen en voor mij. De eerstejaars konden het op deze manier alvast ‘uitproberen’ en wij konden de dingen waar we tegenaan liepen gladstrijken voordat we met het online lesgeven startten.”

Joelle Bors, docent geschiedenis, valt Hanneke bij. “Die oefendagen waren ontzettend waardevol. Ik geef inmiddels alweer een aantal jaar les maar vond het toch spannend. Wat durf ik wel, wat durf ik niet? Scherm delen, online presenteren, video’s doorsturen, ik wist niet hoe dat werkte! Inmiddels ben ik er helemaal op ingespeeld.”

En dat lesgeven, hoe gaat dat nu in z’n werk dan? Mevrouw Bors heeft haar lesmateriaal aangepast en merkt dat ze nog nauwer samenwerkt met andere vakdocenten. "De tweede klas behandelt de Tweede Wereldoorlog omdat leerlingen dit altijd een interessant onderwerp vinden. Om ze nog meer te prikkelen werkt de derde klas nu aan een praktische opdracht over de Koude Oorlog.” Daardoor snijdt het mes aan meerdere kanten. Samen met de docent Nederlands heeft ze de lesstof afgestemd en behandelen ze nu ook in het vak geschiedenis onderwerpen als ‘wat is een hoofd- en deelvraag?’. Herkenbare richtlijnen die hen daarnaast voorbereidt op het profielwerkstuk dat zij volgend jaar moeten maken. 

“We kunnen met online onderwijs veel meer inzetten op de verschillen van leerlingen onderling.”, zegt mevrouw Bors. “Het beeldscherm verlaagt bepaalde drempels,” vult mevrouw Maessen aan. “Ik start vaak met theorie en instructies en steek daarna door naar de opdrachten. Wie de leerstof heeft begrepen, mag zelfstandig aan de slag en verlaat de Teams meeting. Wie de opdracht nog niet helemaal snapt, blijft achter en kan ik daardoor veel gerichter helpen. Voor hen is de drempel ook een stuk lager doordat ze geen vraag hoeven te stellen in een volle, rumoerige klas."

Natuurlijk missen ze het contact met leerlingen. “Het blijft moeilijk om grip te krijgen op de mood van de klas. Daarbij zijn veel leerlingen dieseltjes, ze starten rustig op. Gelukkig kennen we de leerlingen inmiddels goed genoeg om te weten waar we op moeten letten. Daar zijn we dan ook alert op.” Daarnaast is het ook leuk dat de leerlingen je op een andere manier leren kennen, wat een nieuwe dimensie toevoegt. “Leerlingen zien geregeld mijn kat door het beeld lopen, of mijn man die in de achtergrond de waterkoker aanzet. Je wordt ineens meer mens voor ze, je bent niet meer 'die van geschiedenis'. Laatst ging hier thuis de bel, toen vroeg een leerling of ik niet even open moest maken.”, vertelt mevrouw Bors lachend.