Interview met Martijn van Lierop: Als er een uitdaging is neem ik die aan

Diversiteit en inclusiviteit is een van de hoofdlijnen binnen het  CITAVERDE College strategisch beleidsplan 2020>2023.

We spraken Martijn van Lierop (MBO-student bij CITAVERDE College Horst) over zijn innovatieve buisrailkar, waarmee rolstoelgebruikers ook in een kas kunnen werken.


Kun je jezelf eerst even voorstellen?

“Ik ben Martijn, student bij CITAVERDE College. Tot mijn twaalfde heb ik op een normale basisschool gezeten en ben daarna naar het speciaal voortgezet onderwijs gegaan voor mensen met een handicap. Na de middelbare school ging ik naar CITAVERDE, waar ik de MBO-opleiding medewerker teelt op niveau 2 deed. Daarna ging ik een stapje verder, naar niveau 3, vakbekwaam medewerker teelt. Deze opleiding heb ik net afgerond.”


"Wat ik heel fijn vind is dat ze hun best doen om iedereen thuis te laten voelen op school."

Op jouw opleiding heb je iets bijzonders gedaan: een uitvinding voor in de teelt. Wat was dat precies?

“Ja, dat klopt. Het was een opdracht vanuit de opleiding, om een bestaand product opnieuw te innoveren. Ik bedacht een aangepaste buisrailkar. Dat is een kar waarmee je in een kas langs de gewassen rijdt om bijvoorbeeld vruchten te plukken of planten te onderhouden. 

Ik had tijdens een stage in een tomatenkwekerij het probleem dat ik met mijn rolstoel niet op een normale buisrailkar kon werken, omdat je daar twee benen voor moet gebruiken. Daarom heb ik een variant bedacht waarbij ik er op kan zitten, met een stoel dus. Niet alleen met de gedachte dat dat handig is voor mensen in een rolstoel, maar ook voor medewerkers in de kas die snel last krijgen van hun rug bijvoorbeeld.”

Waarom heb je juist deze uitvinding gedaan?

“Naast het feit dat de nieuwe buisrailkar het voor mensen in een rolstoel makkelijker maakt te werken in een kas, wilde ik de kar ook ontwerpen voor bedrijven die lichamelijke gezondheid van medewerkers belangrijk vinden.

Werken in een kas zorgt vaak voor rugklachten, iets waar bedrijven al een tijd mee stoeien. Ik merk ook dat veel bedrijven focussen op winst maken, maar minder kijken naar hun personeel. Deze buisrailkar kan zorgen dat medewerkers veel minder last hebben van hun rug en langer en gezond kunnen blijven werken. Het hele project is begonnen op school, waar ik allereerst een werkstuk maakte over de buisrailkar. Daarna heb ik mijn werkstuk mogen delen met gedeputeerde Mackus, van Landbouw, Landschap en Mobiliteit. 
Hij was enthousiast en kon mij in contact brengen met zijn connecties en verschillende organisaties. Zo begon het balletje te rollen.”

Hoe ging het verder met het project, nadat gedeputeerde Mackus het in zijn netwerk deelde?

“Hij zorgde er voor dat ik mijn uitvinding mocht presenteren op GROW. Dat is een evenement waar jongeren ideeën delen over hoe ze bijvoorbeeld bepaalde processen in de groene industrie kunnen verbeteren. Daar wilde ik zien of er geïnteresseerden waren voor mijn buisrailkar, om het verder te ontwikkelen.”

En, was er iemand die wilde investeren in de verdere ontwikkeling van de buisrailkar?

“Ik ontmoette die dag iemand waarmee ik het verdere proces heb vormgegeven. Dat was Philip van Uden. Hij was gestopt met werken en wilde mij helpen, dus we kwamen tot een samenwerking. We zijn daarna vaak samengekomen en keken naar verbeteringen aan de buisrailkar. Ook namen we via mail en social media contact op met verschillende instanties om uit te zoeken of we in aanmerking kwamen voor subsidie in Nederland of Europa.”

Hoe ver is het project nu dan?

“Nou, het ligt behoorlijk stil nu. Dat komt omdat verschillende mensen hebben aangegeven dat er al veel verschillende buisrailkarren zijn bedacht en het daarom niet meer interessant is om er eentje aan toe te voegen. De werkgevers kijken alleen naar de financiën en of mensen er goed mee kunnen werken. De ontwikkeling en aanschaf van mijn versie is daarom op dit moment te duur, dus ik ben bang dat het hierbij blijft. Dat is natuurlijk een beetje zonde, maar ik heb er wel veel van geleerd!”

Wat heb je er het meest van geleerd?

“Vooral over het totale proces. Om iets van idee naar ontwerp te brengen en erachter te komen wat er allemaal bij komt kijken. Ik heb van school heel veel zelfstandig mogen doen, ook het contact met gedeputeerde Mackus en samenwerken met Philip van Uden. Ik vind dat ze dit soort opdrachten vaker mogen doen, omdat je er als student echt veel van leert.“

Hoe kijk jij terug op je schooltijd bij CITAVERDE, ook in combinatie met je handicap?

“Wat ik heel fijn vind is dat ze hun best doen om iedereen thuis te laten voelen op school. Als we op bedrijfsbezoek gaan, kan ik bijvoorbeeld met de leraren mee in de auto. Ik kan ook overal in het gebouw komen, dus dat is niet zo’n probleem. En als dat niet zo is, dan verzin ik zelf wel iets om het op te lossen. Soms is er wel wat weinig plek op school voor mij om met m’n rolstoel te kunnen manoeuvreren, maar voor de rest voel ik me net als ieder ander.“

Je bent nu geslaagd, je opleiding is afgerond. Wat ga je hierna doen?

“Ik wist dat het in de rolstoel moeilijk was om te werken in de teelt. Veel mensen zeiden “dat kan niet”, maar ik wilde het zelf ontdekken. De conclusie is dat dat inderdaad lastig is. Dus ik begin binnenkort aan een niveau 4 opleiding bij Gilde Opleidingen. Ik ga meer de voedingskant op, met de opleiding Health & Food Coach. Een nieuwe uitdaging dus. Maar zo ben ik: als er een uitdaging is neem ik die aan en wil ik alles doen wat ik kan.“